ร่างกายของเราโอบกอดกันอย่างเร่าร้อน เราจมอยู่ในห้วงแห่งความสุขส่วนตัว มือสัมผัสส่วนโค้งเว้าที่คุ้นเคยด้วยความเร่งรีบยิ่งขึ้น ลมหายใจของเราหอบถี่ขึ้นเมื่อคลื่นแห่งความสุขถาโถมเข้ามา ห้องนั้นกลายเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเรา ที่ซึ่งไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่าความปรารถนาในขณะนั้น ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่กำลังเดินเข้ามาก็ทำลายความสุขของเรา ประตูเปิดออกอย่างช้าๆ ขณะที่เราพยายามรักษาศักดิ์ศรี ใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายอันแสนหวานที่ถูกเปิดเผยในสภาวะที่อ่อนแอที่สุดของความเร่าร้อน